BLOG


20 mei 2020 door Nancy

Rete trots op deze gasten!

Sinds 2015 heb ik het wandelen en hardlopen in de Schoorlse Duinen helemaal ontdekt. Ik voel me daar goed, ik voel me daar prettig, ik voel me daar... probeer maar eens een gevoel uit te leggen, niet te doen toch?

 

Mijn sporters probeer ik al jaren enthousiast te krijgen om ook de natuur in te duiken. Ik denk dat iedereen dit zou moeten doen, zoiets als een verplicht vak op school. Van mij moet je natuurlijk helemaal niks, maar ik gun het iedereen zo. Dat onbeschrijfelijke gevoel en dat zo dicht bij huis.

 

Gisteravond had ik bij het bekijken van mijn foto's zo'n moment. Kijk de aantallen op de foto's en kijk is naar die blije koppies.

Ik heb het voor mekaar hoor, al is het min of meer door het gedwongen te moeten buiten sporten in deze corona tijd. Toch hebben deze mensen er zelf voor gekozen om met mij mee te gaan naar buiten. Zij hebben het gevoeld, zij hebben het nu ook ervaren. Samen hebben we genoten! Rete trots op ze!


16 mei 2020 door Nancy

Doen wat hoort voor mij!

Zondag had ik een soepie gemaakt. Ik had er van alles ingemieterd, wortel, courgette, zoete aardappel, prei, ui en ik vond ook nog een stuk gember. Toen ik het stuk gember geschild en wel in de pan gooide, ging er even door mij heen: "Maar dat hoort denk ik niet hoor, zo'n groot stuk gember in je soep". "Lekker boeie", dacht ik, ik heb er zin in. Mijn soepie was heerlijk geworden.

 

Vanmiddag haalde ik het laatste beetje soep uit de koelkast. Overgegoten in een kommetje. Voor het de magnetron in zou gaan even een klein nipje proeven. Lekkerrrr zeg! Koude soep! Jij gaat helemaal de magnetron niet in, ik eet het koud op. Weer kwam even dat stemmetje: "maar dat hoort toch helemaal niet, koude soep eten".

 

Al jaren wordt er om mij gelachen dat ik gek ben op koude kliekjes. "warm het even op, want het het hoort warm hoor". Wat en hoe hoort het eigenlijk?

 

Tijdens het (koud) opslurpen van mijn overheerlijke soepie dacht ik aan Dorien Groot die mij een paar maanden geleden vroeg tijdens de Nieuwetijdstraining van het NTI NLP: "Hoe hoort het voor jou Nance"? Van de oude naar de nieuwetijd, in vrijheid je eigen weg gaan... Vandaag viel weer even zo'n kwartje! Doen wat hoort of iets doen om erbij te horen.

Vraag eerst aan jezelf: hoe hoort het voor mij?


01 mei 2020 door Nancy Kooij

Een mooie wisselwerking en zo werkt het dus.

Onze (thuis)sporters zijn goed bezig!

Op de foto zie je Amy met Jimmy.

 

In deze coronatijd heb ik een aantal video's opgenomen zodat onze sporters naast FitSnacks.TV ook mijn gezicht weer even in te zien krijgen.

 

Tijdens de video 'Rondje Gezond' waarbij ze gebruik mogen maken van thuis-materialen, zoals een stoel, boeken, rugtas, flessen kun je natuurlijk ook je huisdieren bij de training betrekken.

 

Die van mij vinden het altijd super leuk om in de buurt te zijn als ik train. Dansen, krachttraining of hardlopen. Ze voelen dondersgoed aan dat bewegen mij gelukkig maakt en zijn daarom graag in de buurt. Ik word blij van hen, zij blij van mij, mooie wisselwerking toch en zo werkt het dus.

 

Niet alleen van mens tot dier of van dier tot mens, van sporters naar trainer of van trainer van sporters, maar van en naar alle wezens. Dit noem je nou Positieve Energie!


23 april 2020 door Nancy Kooij

Ik loop niet om beter en sneller te worden. Ik loop om mij beter te voelen.

“Ik heb het plezier weer terug en liep vandaag een PR op de 10km”

 

Ik loop niet om beter en sneller te worden. Ik loop om mij beter te voelen. Toch liep ik vandaag een PR op de 10 km!

 

In 2015 ben ik begonnen met hardlopen, eind 2014 kwam ik thuis te zitten ik was behoorlijk burn-out. Mijn lijf wilde niet meer en mijn hoofd maakte nog steeds overuren. De voorgeschreven oxazepam en antidepressiva heb ik nooit genomen. Ik voelde mij met medicatie niet meer op deze aarde.

 

In mei 2015 ben Ik begonnen met kleine stukjes wandelen. Samen met de doggy’s ging ik er op uit, een nieuwe wereld ging voor mij open. De natuur in de Schoorlse Duinen kreeg mijn mind tot rust. De kleine stukjes breidde zich al snel uit naar iets langer en zelf kleine stukjes hardlopen. Ik ben heel wat keren te weg kwijt geraakt en gek genoeg nooit in paniek geraakt. Terwijl ik in het dorp, in de winkel en thuis heel wat paniekaanvallen heb gehad destijds. In de Schoorlse Duinen ken ik inmiddels aardig de weg en toch zijn er nog zoveel mooie paadjes te ontdekken, heerlijk.

 

Na de Mont Ventoux en de Dam tot Damloop afgelopen jaar had ik het een beetje zwaar met hardlopen. Het lopen ging even niet zo lekker en het leek wel of daardoor alles even niet zo lekker liep. Zoekende naar oorzaken, zoekende naar manieren. Toch weer dat hoofd dat graag wil blijven ratelen.

 

Januari heb ik een hardloop-break genomen, behalve het geven van de trainingen, die liep ik mee. Eind januari viel mijn oog op Sportrusten. Ik had de naam al vaker voorbij zien komen. Ik zag het in combinatie met snelle marathonlopers, dat is niets voor mij dacht ik. Totdat ik de naam weer tegenkwam in combinatie met de tekst: Sportrusten is fan van ademhalingsoefeningen, kou, hardlopen, vroeg opstaan en avontuur. Laat dit nou precies de dingen zijn waar ik van hou.

 

In februari ben ik begonnen met hun programma ‘tem je brein’ en in maart het programma 100 dagen sportrusten. Ik train daarmee voor een halve marathon. De trainingen zijn op hartslag, erg fijn om te doen. Ik vind het erg prettig om een houvast te hebben en die houvast is niet een tempo of de afstand, maar mijn eigen hartslag. Het geeft een veilig en een ‘ik ben goed bezig’ gevoel, wetende dat deze methode is ontwikkeld door ‘vakidioten’, zoals Koen de Jong en de andere deskundige zichzelf noemen.

 

Ik heb het plezier weer terug en liep vandaag een PR op de 10km met een gemiddelde hartslag van 157 bpm. Dus niet over de kop, niet naar de klote, niet leeg of whatever.

 

Gewoon lekker gelopen en genoten!